Wanneer je voelt dat het anders kan
Soms weet je niet wat er mis is, alleen dát het niet klopt.
Je leven loopt door, maar iets in jou blijft achter.
Ik herken dat gevoel.
En misschien is dat ook waarom deze woorden er nu zijn.
Niet omdat ik antwoorden heb, maar omdat ik zelf even wil stilstaan.
Misschien is dat geen probleem.
Misschien is dat een uitnodiging.
Dit is mijn eerste blogpost.
Geen begin met een plan, geen belofte van oplossingen.
Alleen een plek waar gedachten mogen landen, zonder haast.
Bewust denken begint voor mij niet met weten.
Het begint met durven voelen wat er al is,
zonder het meteen te willen oplossen of begrijpen.
Deze woorden zijn geen richting.
Ze zijn een pauze.
Voor jou en ook een beetje voor mij.